ΔΕΥΤΕΡΑ 16 ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΙΣ 20Η30
ΔΕΥΤΕΡΑ 16 ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΙΣ 20Η30
Τη Δευτέρα 16 Μαρτίου στις 20:30, στο πλαίσιο των συναντήσεων της Ομάδας Χωρίς Όνομα θα έχουμε την ευχαρίστηση να είναι μαζί μας ο καθηγητής στο ΑΠΘ Νίκος Παναγιώτου ο οποίος θα μας μιλήσει για την “Εποχή των Ανατροπών σε έναν κόσμο ριζικών ανασχηματισμών Πληροφορία, Τεχνητή Νοημοσύνη και Δημοκρατία”
Ζούμε σε μια περίοδο βαθιών τεχνολογικών μετασχηματισμών που εξελίσσονται με ταχύτητα πολύ μεγαλύτερη από την ικανότητα των θεσμών και των κοινωνικών επιστημών να τους κατανοήσουν και να τους ρυθμίσουν. Η τεχνητή νοημοσύνη, τα αυτόνομα οχήματα, τα νέα μοντέλα πολέμου που βασίζονται σε δεδομένα και αλγορίθμους, αλλά και οι νέες υποδομές ισχύος όπως τα data centers, τα δορυφορικά δίκτυα επικοινωνίας, μεταβάλλουν ριζικά την οικονομία, την πολιτική και την ασφάλεια. Αυτό οδηγεί και σε έναν βαθύ μετασχηματισμό της ίδιας της γνώσης, των πανεπιστημίων και εν τέλει της ιδιας της εργασίας. Τα πανεπιστήμια, που παραδοσιακά αποτελούσαν τους βασικούς θεσμούς παραγωγής και διάχυσης γνώσης, καλούνται να επαναπροσδιορίσουν τον ρόλο τους σε ένα περιβάλλον όπου η γνώση παράγεται ταχύτατα μέσα από τεχνολογικές πλατφόρμες, αλγορίθμους και μεγάλες υπολογιστικές υποδομές
Όλα αυτά εξελίσσονται σε ένα περιβάλλον εντεινόμενων εθνικών ανταγωνισμών, σταδιακής απαξίωσης διεθνών οργανισμών και αυξανόμενης δυσπιστίας απέναντι στη δημοκρατική διαδικασία. Αυτό οδηγεί και σε έναν βαθύ μετασχηματισμό της ίδιας της γνώσης και των πανεπιστημίων. Τα πανεπιστήμια, που παραδοσιακά αποτελούσαν τους βασικούς θεσμούς παραγωγής και διάχυσης γνώσης, καλούνται να επαναπροσδιορίσουν τον ρόλο τους σε ένα περιβάλλον όπου η γνώση παράγεται ταχύτατα μέσα από τεχνολογικές πλατφόρμες, αλγορίθμους και μεγάλες υπολογιστικές υποδομέ
Σε αυτό το πλαίσιο αναδύονται κρίσιμα ερωτήματα τα οποία καλούμαστε να εξετάσουμε:
Μπορούν οι κοινωνικές επιστήμες να παρακολουθήσουν τον ρυθμό των τεχνολογικών αλλαγών ή χρειάζεται ένα νέο θεωρητικό πλαίσιο κατανόησης της εξουσίας και της κοινωνίας;
Ποιος ελέγχει πραγματικά τις νέες υποδομές ισχύος – τα δεδομένα, τους αλγορίθμους και τις ψηφιακές υποδομές; Τα κράτη ή οι τεχνολογικές πλατφόρμες;
Πώς μετασχηματίζεται ο πόλεμος, η ασφάλεια και η γεωπολιτική ισχύς σε έναν κόσμο όπου τα δεδομένα και οι ψηφιακές υποδομές γίνονται στρατηγικά όπλα;
Μπορούν τα κράτη και οι διεθνείς οργανισμοί να δημιουργήσουν αποτελεσματικά πλαίσια ρύθμισης ή οδηγούμαστε σε μια περίοδο τεχνολογικού ανταγωνισμού χωρίς κανόνες;
Τι σημαίνουν αυτές οι αλλαγές για τη λειτουργία της δημοκρατίας και τη δημόσια σφαίρα σε μια εποχή όπου η πολιτική επιρροή μεταφέρεται ολοένα και περισσότερο στα ψηφιακά δίκτυα;
Η κατανόηση αυτών των ερωτημάτων είναι κρίσιμη, γιατί από τις απαντήσεις τους θα εξαρτηθεί το πώς οι κοινωνίες θα μπορέσουν να διαχειριστούν τη μετάβαση σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογία, η ισχύς και η δημοκρατία επαναπροσδιορίζονται ταυτόχρονα.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΔΩ
ΛΕΣΧΗ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
Τη Δευτέρα 23 ΜΑΡΤΙΟΥ, στις 20:30, συνεχίζουμε την Λέσχη Κλασικής Μουσικής και θα για τα 4 κοντσέρτα για πιάνο του ΡΑΧΜΑΝΙΝΟΦ ποθ μπορούμε να την παρακολουθησουμε στο ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ,
Τα τέσσερα κοντσέρτα για πιάνο και ορχήστρα του Sergei Rachmaninoff αποτελούν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και αγαπημένα σύνολα έργων του ρομαντικού ρεπερτορίου. Γραμμένα μεταξύ 1891 και 1926, αντικατοπτρίζουν όχι μόνο την εξέλιξη του ίδιου του συνθέτη, αλλά και τη μετάβαση από τον ύστερο ρομαντισμό προς τον μουσικό κόσμο του 20ού αιώνα.
Ο Ραχμάνινοφ, ένας από τους μεγαλύτερους πιανίστες της εποχής του, συνέθεσε τα κοντσέρτα του ως έργα που συνδυάζουν δεξιοτεχνία, λυρισμό και έντονη δραματικότητα. Το πιάνο δεν λειτουργεί απλώς ως σολιστικό όργανο, αλλά ως ισότιμος συνομιλητής της ορχήστρας, δημιουργώντας έναν διάλογο γεμάτο συναισθηματική ένταση και πλούσια αρμονική γλώσσα.
Κάθε κοντσέρτο αποτυπώνει μια διαφορετική φάση της ζωής και της καλλιτεχνικής του πορείας. Το Πρώτο κοντσέρτο φέρει τον ενθουσιασμό της νεότητας, ενώ το Δεύτερο — ένα από τα πιο διάσημα έργα για πιάνο — γράφτηκε μετά από μια βαθιά δημιουργική κρίση και σηματοδοτεί την καλλιτεχνική του αναγέννηση. Το Τρίτο κοντσέρτο, γνωστό για την εξαιρετική τεχνική δυσκολία του, αποτελεί κορυφαίο δείγμα πιανιστικής δεξιοτεχνίας και δραματικής έντασης. Τέλος, το Τέταρτο κοντσέρτο, πιο λιτό και μοντερνιστικό, αντικατοπτρίζει την ώριμη περίοδο του συνθέτη και τις νέες μουσικές επιρροές του 20ού αιώνα.
Μαζί, τα τέσσερα αυτά έργα σχηματίζουν ένα ενιαίο μουσικό ταξίδι, στο οποίο συνυπάρχουν η μελαγχολική ρωσική ευαισθησία, η λαμπρή πιανιστική γραφή και η βαθιά συναισθηματική έκφραση που χαρακτηρίζουν το ύφος του Ραχμάνινοφ.
Ο διακεκριμένος πιανίστας Βασίλης Βαρβαρέσος και ο μουσικολόγος Αλέξανδρος Χαρκιολάκης θα μας καθοδηγήσουν να εμβαθύνουμε στα κοντσερτα του Ραχμανινοφ,
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΔΩ
ΟΜΑΔΑ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ
Τη Δευτέρα 16 Μαρίου στις 20:30, στο πλαίσιο των συναντήσεων της Ομάδας Χωρίς Όνομα θα έχουμε την ευχαρίστηση να είναι μαζί μας ο καθηγητής στο ΑΠΘ Νίκος Παναγιώτου ο οποίος θα μας μιλήσει για την “Εποχή των Ανατροπών σε έναν κόσμο ριζικών ανασχηματισμών Πληροφορία, Τεχνητή Νοημοσύνη και Δημοκρατία”
Ζούμε σε μια περίοδο βαθιών τεχνολογικών μετασχηματισμών που εξελίσσονται με ταχύτητα πολύ μεγαλύτερη από την ικανότητα των θεσμών και των κοινωνικών επιστημών να τους κατανοήσουν και να τους ρυθμίσουν. Η τεχνητή νοημοσύνη, τα αυτόνομα οχήματα, τα νέα μοντέλα πολέμου που βασίζονται σε δεδομένα και αλγορίθμους, αλλά και οι νέες υποδομές ισχύος όπως τα data centers, τα δορυφορικά δίκτυα επικοινωνίας, μεταβάλλουν ριζικά την οικονομία, την πολιτική και την ασφάλεια. Αυτό οδηγεί και σε έναν βαθύ μετασχηματισμό της ίδιας της γνώσης, των πανεπιστημίων και εν τέλει της ιδιας της εργασίας. Τα πανεπιστήμια, που παραδοσιακά αποτελούσαν τους βασικούς θεσμούς παραγωγής και διάχυσης γνώσης, καλούνται να επαναπροσδιορίσουν τον ρόλο τους σε ένα περιβάλλον όπου η γνώση παράγεται ταχύτατα μέσα από τεχνολογικές πλατφόρμες, αλγορίθμους και μεγάλες υπολογιστικές υποδομές
Όλα αυτά εξελίσσονται σε ένα περιβάλλον εντεινόμενων εθνικών ανταγωνισμών, σταδιακής απαξίωσης διεθνών οργανισμών και αυξανόμενης δυσπιστίας απέναντι στη δημοκρατική διαδικασία. Αυτό οδηγεί και σε έναν βαθύ μετασχηματισμό της ίδιας της γνώσης και των πανεπιστημίων. Τα πανεπιστήμια, που παραδοσιακά αποτελούσαν τους βασικούς θεσμούς παραγωγής και διάχυσης γνώσης, καλούνται να επαναπροσδιορίσουν τον ρόλο τους σε ένα περιβάλλον όπου η γνώση παράγεται ταχύτατα μέσα από τεχνολογικές πλατφόρμες, αλγορίθμους και μεγάλες υπολογιστικές υποδομέ
Σε αυτό το πλαίσιο αναδύονται κρίσιμα ερωτήματα τα οποία καλούμαστε να εξετάσουμε:
Μπορούν οι κοινωνικές επιστήμες να παρακολουθήσουν τον ρυθμό των τεχνολογικών αλλαγών ή χρειάζεται ένα νέο θεωρητικό πλαίσιο κατανόησης της εξουσίας και της κοινωνίας;
Ποιος ελέγχει πραγματικά τις νέες υποδομές ισχύος – τα δεδομένα, τους αλγορίθμους και τις ψηφιακές υποδομές; Τα κράτη ή οι τεχνολογικές πλατφόρμες;
Πώς μετασχηματίζεται ο πόλεμος, η ασφάλεια και η γεωπολιτική ισχύς σε έναν κόσμο όπου τα δεδομένα και οι ψηφιακές υποδομές γίνονται στρατηγικά όπλα;
Μπορούν τα κράτη και οι διεθνείς οργανισμοί να δημιουργήσουν αποτελεσματικά πλαίσια ρύθμισης ή οδηγούμαστε σε μια περίοδο τεχνολογικού ανταγωνισμού χωρίς κανόνες;
Τι σημαίνουν αυτές οι αλλαγές για τη λειτουργία της δημοκρατίας και τη δημόσια σφαίρα σε μια εποχή όπου η πολιτική επιρροή μεταφέρεται ολοένα και περισσότερο στα ψηφιακά δίκτυα;
Η κατανόηση αυτών των ερωτημάτων είναι κρίσιμη, γιατί από τις απαντήσεις τους θα εξαρτηθεί το πώς οι κοινωνίες θα μπορέσουν να διαχειριστούν τη μετάβαση σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογία, η ισχύς και η δημοκρατία επαναπροσδιορίζονται ταυτόχρονα.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΔΩ
4η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΛΕΣΧΗΣ ΒΙΒΛΙΟΥ
Τη Δευτέρα 9 Μαρτίου στις 20Η30 θα μιλήσουμε για δύο δοκίμια του Μιλαν Κουντερα. Την Τέχνη του μυθιστορήματος και τον Ακρωτηριασμό της Δύσης.
Στη συνάντηση αυτή στρεφόμαστε σε δύο στοχαστικά και βαθιά πολιτικά κείμενα του Μίλαν Κούντερα, όπου η λογοτεχνία και η ευρωπαϊκή ταυτότητα συναντώνται. Στην Τέχνη του μυθιστορήματος, ο Κούντερα υπερασπίζεται το μυθιστόρημα ως χώρο ελευθερίας, ειρωνείας και υπαρξιακής αναζήτησης· ένα πεδίο όπου η αλήθεια δεν είναι απόλυτη αλλά πολυφωνική. Στον Ακρωτηριασμό της Δύσης, μετατοπίζει το βλέμμα του στην πολιτισμική μοίρα της Κεντρικής Ευρώπης, θέτοντας το ερώτημα τι σημαίνει «Δύση» και πώς μπορεί να αποκοπεί από την ίδια της την ιστορική και πνευματική ενότητα.
Μέσα από αυτά τα δύο έργα, καλούμαστε να σκεφτούμε τη σχέση τέχνης και ιστορίας, μνήμης και ταυτότητας, καθώς και τον ρόλο του συγγραφέα σε εποχές ιδεολογικής πίεσης και γεωπολιτικής ρήξης.
Τον συντονισμό θα τον κάνει όπως πάντα ο Βαγγέλης Χατζηβασιλείου.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΔΩ
ΛΕΣΧΗ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ
Τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στις 20:30, στο πλαίσιο των συναντήσεων της Λέσχης Εικαστικών Τεχνών θα έχουμε την ευχαρίστηση να περιηγηθείτε εικονικά στη μεγάλη έκθεση του Μουσείου Γουλανδρή «ψ: Τρεις γενιές, μια συλλογή, ένα ταξίδι στην εξέλιξη της μοντέρνας τέχνης». Η ιδιωτική αυτή συλλογή θα μας φέρει κοντά σε μεγάλα αγνωστα έργα και θα μα ς επιτρέψει να γνωρίσουμε σημαντικότερες τάσεις της Μοντέρνας ζωγραφικής,
.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΠΕΠΡΑΓΝΕΝΑ ΕΔΩ
ΔΕΥΤΕΡΑ 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 20Η30
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΧΟ
ΛΕΣΧΗ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
ΛΕΣΧΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΤΟ ΝΕΟ ΣΗΜΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ
ΤΡΙΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΩΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ